Copyright 2020 - Custom text here
  • Szkoła Podstawowa im. gen. Stefana Roweckiego "Grota" we Wrześciu

  • Szkoła Podstawowa im. gen. Stefana Roweckiego "Grota" we Wrześciu

  • Szkoła Podstawowa im. gen. Stefana Roweckiego "Grota" we Wrześciu

  • Szkoła Podstawowa im. gen. Stefana Roweckiego "Grota" we Wrześciu

  • Szkoła Podstawowa im. gen. Stefana Roweckiego "Grota" we Wrześciu

Podsumowanie II edycji Programu Nauki Zachowania

W dniu 10 stycznia na posiedzeniu Rady Pedagogicznej podsumowaliśmy drugą edycję Programu Nauki Zachowania.

Podsumowanie

Uczeń chętnie uczestniczył w programie. Codziennie otrzymywał od wychowawcy raport postępów dziennych. Raport ten po każdej zakończonej lekcji uzupełniali nauczyciele uczący. Wyniki dzienne były bardzo zmienne. Uczeń potrafił otrzymać 80% wyniku dziennego, ale i w słabsze dni 20%. Zaangażowanie chłopca w program było więc bardzo różne, zmienne. W pierwszym okresie wykazywał większą aktywność, systematyczność w kontrolowaniu RPDz, pod koniec natomiast często zapominał o przekazaniu nauczycielom uczącym raportu, co skutkowało jego niskim wynikiem.

Po zakończeniu programu wychowawca, jako nauczyciel prowadzący odbył rozmowę z uczniem oraz rodzicami. W trakcie rozmowy z uczniem chłopiec stwierdził, że udział w programie mu pomógł. Zaczął się bardziej przykładać do nauki, zapisywać prace domowe i systematycznie je odrabiać, bardziej uważać na zajęciach lekcyjnych. Program zmotywował go do pracy nad sobą. Również rodzic był bardzo zadowolony z udziału syna w programie. Codziennie pod RPD z zapisywał właściwy, motywujący komentarz.  Były to zarówno pochwały, jak i słowa zachęcające, motywujące syna do pracy. Po zakończeniu programu, który ocenił bardzo dobrze. Stwierdził, że program pozwala dostrzec problemy często niewidoczne w ocenach cząstkowych dziecka. Dużym plusem programu jest wg ojca systematyka, opinia każdego dnia. Ojciec stwierdził, że zauważył poprawę w zachowaniu syna. Chłopiec starał się w opinii ojca wypaść dobrze w programie. Tato zna problemy szkolne syna, uczestniczy w ich rozwiązywaniu. Jako wychowawca mam z nim bardzo dobry kontakt, co potwierdza także Program Nauki Zachowania, w którym wraz z synem brał aktywny udział.

Podsumowanie II

Uczennica stwierdziła, że dzięki  uczestnictwu w Programie Nauki Zachowania poprawiło się jej zachowanie, zauważyli to też jej koledzy i koleżanki w klasie. Dziewczynka wywiązywała się z przydzielonych zadań. Zbieranie punktów było dla niej wielką mobilizacją. Z wielkim entuzjazmem pokazywała kartkę gdzie miała maksymalną liczbę punktów. Często informowała mnie na przerwach o swoich postępach. Uczennica była z siebie niezadowolona kiedy zdobywała mniej punktów, zawsze powtarzała, że będzie się jeszcze bardziej starać. Mama dziewczynki zauważyła, że zaczęło jej bardziej zależeć na ocenach i zachowaniu.

Realizując II edycję Programu Nauki Zachowania osiągaliśmy sukcesy, wspólnie rozwiązywaliśmy trudności. Przypominamy, iż celem Programu Nauki Zachowania jest zmniejszenie prawdopodobieństwa rozwijania się i pogłębiania zachowań ryzykownych u uczniów poprzez wzmacnianie ich poczucia własnej wartości, uczenie umiejętności pozwalających na rozwijanie zachowań konstruktywnych.

Od 16 marca kolejni uczniowie przystąpią do Programu Nauki Zachowania. Wierzymy, iż współpraca między nauczycielami, uczniami i rodzicami będzie owocna i uczniowie odniosą wymierne sukcesy.


Podsumowanie I edycji Programu Nauki Zachowania

W dniu 14 listopada na posiedzeniu Rady Pedagogicznej podsumowaliśmy pierwszą edycję Programu Nauki Zachowania. Programem objętych było 3 dzieci.

Z satysfakcją stwierdzamy (nauczyciele ze szkoły we Wrześciu) iż realizacja programu przyniosła zaskakująco pozytywne efekty. Oczywiście pojawiły się też trudności, które wspólnie rozwiązywaliśmy.

Uczestnicy programu mówią:

Uczeń 1: „Program pomógł mi w pracy nad systematycznością, poczułem się ważny, zauważony, program motywował mnie do pracy.”

Uczeń 2: „Jestem dumny, że w tym czasie raz tylko zapomniałem odrobić pracy domowej. Zbieranie punktów pomogło mi pamiętać o tym jak mam się zachować, jak być grzeczniejszym i bardzo mi się to podobało.”

Uczeń 3: „Czułam się wyróżniona, że mogę chodzić z kartą do nauczycieli i rozmawiać z nimi po zajęciach. Odrabiam prace domowe, zgłaszam się i bardziej uważam.”

Rodzic 1: „Jestem bardzo zadowolona z uczestnictwa w programie i sama będę w dalszym ciągu go realizować.”

Rodzic 2: „Poprawiło się zachowanie mojego dziecka. Stało się ono bardziej odpowiedzialne, pamięta o odrabianiu prac domowych.”

Nauczyciel 1: „Zmienił się na lepsze jego stosunek do obowiązków szkolnych, na lekcjach stara się być skoncentrowany, jest bardziej aktywny. Wzrosło u ucznia poczucie własnej wartości, z większym zaangażowaniem uczestniczy w życiu klasy.”

Nauczyciel 2: „Mnie udział w tym programie pozwolił na lepsze porozumienie z uczniem (codzienne rozmowy po lekcjach), zatrzymanie się i pochylenie nad dzieckiem i jego problemem zwiększyło cierpliwość i zrozumienie dla niego.”

Od 25 listopada kolejni uczniowie przystąpią do Programu Nauki Zachowania. Cieszymy się bardzo z sukcesów uczniów i wierzymy, że kolejne osoby zmienią swoje zachowanie, oczywiście pozytywnie.

Program Nauki Zachowania jest programem z poziomu profilaktyki selektywnej rekomendowanym w systemie rekomendacji prowadzonym przez Ośrodek Rozwoju Edukacji, Państwową Agencję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych i Krajowe Biuro ds. Przeciwdziałania Narkomanii. Program Nauki zachowania jest prowadzony przez Niepubliczny Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli „Spohia”- Starachowice.